2.การทำความเคารพในการเรียนและการแสดงนาฏศิลป์สากล

การแสดงนาฏศิลป์สากลในแต่ละวัฒนธรรมมีวิธีการทำความเคารพที่แตกต่างกัน แต่ที่นิยมกันมากจะเป็นการโค้งคำนับก่อนแสดง เช่น การแสดงละครเวที ละครบรอดเวย์ ผู้แสดงจะมีการโค้งคำนับก่อนการแสดง เป็นต้น ซึ่งการทำความเคารพในการเรียนและการแสดงนาฏศิลป์สากลของแต่ละชาติล้วนแตดต่างกัน แต่เป็นการแสดงความเคารพในความหมายเดียวกัน

   การแสดงนาฏศิลป์เป็นหมู่  การแสดงนาฏศิลป์เป็นหมู่ คือ การแสดงที่ใช้ผู้แสดงมากกว่า ๒ คนขึ้นไป ความงามของการแสดงอยู่ที่ท่ารำและความพร้อมเพียงของผู้แสดง เช่น รำวง มาตรฐาน ระบำดอกบัว เป็นต้น

๑.รำวงมาตรฐาน 

   ๑.๑ การแสดงความเคารพในการรำวงมาตรฐาน

          ก่อนเริ่มแสดง ฝ่ายหญิงพนมมือและฝ่ายชายเป็นผู้รับไหว้หรือ ฝ่ายหญิงปฏิบัติท่าถอนสายบัว ฝ่ายชายโค้งคำนับ

          ก่อนเริ่มรำในแต่ละเพลง ดนตรีบรรเลงนำ ๑ วรรค เพื่อให้การเดินย่ำเท้าพร้อมเพียงกัน เมื่อรำจบแล้วฝ่ายชายเป็นฝ่ายเดินมาส่งฝ่ายหญิง และทำความเคารพซึ่งกันและกัน

๒.ระบำ

          ระบำดอกบัว เป็นการแสดงชุดหนึ่งจากละครเรื่อง “รถเสน” ตอนหมู่นางรำแสดงถวายท้าวรถสิทธ์ ซึ่งได้ปรับปรุงขึ้นแสดงให้ประชาชนชมเมื่อ พ.ศ. ๒๕00 เป็นการแสดงหมู่

          การแต่งกาย นุ่งผ้าจีบหน้านางห่มสไบเฉียง ใส่เครื่องประดับ

          อุปกรณ์ ดอกบัวประดิษฐ์ใช้วงปี่พาทย์เครื่องห้าไม้ยวมหรือไม้แข็งก็ได้

  การแสดงนาฏศิลป์เป็นคู่ การแสดงนาฏศิลป์เป็นคู่ คือ การแสดงที่นิยมใช้เบิกโรง อาจจะเกี่ยวข้องหรือไม่เกี่ยวข้องกับการแสดงก็ได้ เช่น รำแม่บท รำอวยพร หรือ เป็นการรำคู่ที่ตัดตอนมาจากการแสดงละคร เช่น พระลอตามไก่จากเรื่องพระลอ เป็นต้น 

          รำเชิญพระขวัย เป็นการแสดงชุดหนึ่งที่ประกอบในละครเรื่อง “น่านเจ้า” ซึ่งประพันธ์โดย ฯพณฯ พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ ต่อมาได้นำมาใช้ในการแสดงเบิกโรงหรือรำอวยพรทั่วไป